"Цамбагарав уулын домог." цааш унших »
"Цамбагарав уулын домог." цааш унших »
Завхан аймгийн Эрдэнэхайрхан сумын нутгаар аялсан тэмдэглэлээ та бүхэн хүргэж байна. Завхан аймгийн Эрдэнэхайрхан сумын нутагт Их, Бага Хайрхан уул, Нарийн, Мухартын гол, Сэнжит хад, Улаагчны хар нуур зэрэг аялагч жуулчдын сонирхолыг татахуйц олон сайхан газрууд байдаг. Бид аяллаа Алтан Манзуширын орон Алтан тэвш буюу Их хайрхан уулнаас эхэлсэн.
Их хайрхан уулыг нутгийнхан Алтан Манзушир бурханы орон Алтан Тэвш уул гэж эртнээс тахиж шүтэж ирсэн байна. Энэ уул нь холоос харахад нээрээ л хөмрөөд тавьсан тэвш мэт харагддаг. Уул нь бүхэлдээ шохой чулуун тогтоцтой. Нутгийнхан Их Хайрхан ууланд эрдэнийн эрхи болсон 108 агуйтай гэж ярьдаг. Үнэхээр Их хайрхан ууланд 100-гаас дээш метрийн урттай 3 том агуй бий, үүнээс гадна агуй мэт харагдах олон нүхнүүд энэ ууланд байдаг. Эхийн агуй, Бага агуй, Намжирын агуйнууд агуй судлаачдын сонирхолыг татаж байдаг. Эдгээр агуйнууд шохой чулуунд, усны үйл ажиллагаар бий болсон хөндийлжийн гаралтай агуйнууд юм. Энэ нутгийнхан Эхийн агуйгаа ихэд шүтдэг юм билээ. Эхийн агуй нь Их Хайрхан уулын баруун хойд аманд оршино. Агуйн ам холоос тод харагдана. Агуйн амны урд хадаг яндар бүхий овоо босгосон байдаг. Агуйд ороход агуйн үүдэнд хүмүүс ирж идээ будаагаа өргөдөг тавцан байна. Эл тавцан дээр хүмүүс арц хүж өргөдөг бололтой сангийн бойпор гэх шашины холбогдолтой эд зүйлс өрөөстэй байдаг. Мөн агуйд ирсэн хүмүүс нэр ус, хаягаа бичиж үлдээдэг жижиг дэвтэр байна. Агуйн хэвтээ тогтоцтой, үндсэн хоёр хонгилтой агуй. Хүмүүс агуйд орохдоо лаа, бамбар барьж орсноос болж агуйн хана, адар нилээд тортог болсон харагдаж байлаа. Дашрамд хэлэхэд, агуйд гал барьж орох бол ер нь аюултай. Таньж мэдэхгүй агуйд орохдоо гар чийдэн хэрэглэж хэвших хэрэгтэй. Агуйн эхэн хэсэгтээ босоогоор явах боломжтой, мухар хэсэгт нь мөлхөж хүрнэ. Нутгийнхан агуйн мухар байдаг сэндэр хэмээх агуйн хурдаснаас үүссэн шаварыг авахаар агуйд их ордог байна. Сэндэрийг ил яр шарханд түрхэж хээглэхээс гадна гэдэс доторт буцалган ууж хэрэглэдэг гэж нутгийн хөгшчүүл хэлж байсан.
Их Хайрхан уулыг баруун талд Бага Хайрхан, Зүүн хойд талд Хоёр Сэгс хэмээх өвөрмөц тогтоцтой шохой чулуун уулнууд байдаг. Энэ бичил бүс нутаг нь ерөнхийдөө говь хээрийн байгалийн бүслүүрийн хэв шинжийг хадгалсан байдаг бөгөөд зун цагт айл зусдаггүй эзгүй байдаг бол өвөлдөө хайрхан уулаа тойроод айлууд нь өвөлждөг, өвөлжөөний нутаг юм.
Их хайрханаас хөдөлж Монголын Их Элсний салбар элс Бор Хярын элсэн их элсэнд орших Мухартын гол руу хөдөлсөн. Мухартын гол нь Бор Хярын их элсэн манхануудын ёроолоос ундран гардаг. Их элсэн манханы ёроолоос ундран гараад 10 шахам км урсаад элсэн манханы доогуур шурган алга болно. Голынхоо хөндийгөөр бургас, чацарганы төгөлтэй. Голынхоо дагууд зөөлөн зүлэг ширэгтэй байдаг нь энэхэн бичил орчиндоо хангай газрыг санагдуулам байдаг. Эрдэнэхайрхан сумын нутагт Хүнгүйн голын эх Нарийний гол гэж Мухартын голтой адил Их элсний дороос ундран гардаг гол байдаг. Бид Мухартын голоос Агуйтын амаар өгсч Сэнжит хад хэмээх байгалийн өвөрмөц тогтоцтой газрыг зорин хөдөлсөн. Элсэн манхануудыг туулан Сэнжит хад руу явж байхад говийн байгалийн хэв шинжийг хадгалсан бүс бүслүүрээс өндөр уулын бүслүүрт шилжин орж байгаа нь их өвөрмөц байдаг. Ялангуяа ургамшилийн байдал маш түргэн өөрчлөгдөж байдаг.
Сэнжит хад хэмээх энэхүү хадыг нутгийхан гадна дотноос ирсэн гийчдэд сонирхуулж үзүүлдэг газруудын нэг. Сэнжит хад нь далайн түвшинээс дээш 2800 орчим метрийн өндөрт орших боржин чулуун тогтоц. Олон мянган жилийн нар салхины элэгдлээс улбаалж байгалийн хаалга хэлбэрээр энэхүү хад үүсч тогтжээ. Сэнжит хад орчимын янз бүрийн хэлбэртэйборжин чулуун тогтоц нь өвөрмөц сэтгэгдлийг төрүүлж байдаг. Сэнжит хаднаас Бор хярын элсэн манханууд долгиотон харагдах нь элсэн манханы дунд байгаа хөлөг онгоцон дээр байгаа юм шиг сэтгэгдлийг төрүүлж байлаа. Эндээс бид Бургастайн голыг гаталж Тасархайн даваагаар давж Улаагчны Хар нуурт очсон. Улаагчны Хар нуур нь гүнээрээ Монголын нуурууд дотроос Хөвсгөл, Хяргас нууруудын дараа 3-рт орох гүн нуур бөгөөд гүн нь 48 м байдаг. Нуур нь урд талаараа Товхош, Намаржаа, Хар хад гэсэн өндөр уулсаар хүрээлэгдсэн, хойд талаараа элсэн манханаар хүрээлэгдсэн байдаг. Нуурын дунд 2 аралтай, үүнийг их, бага авгаш гэж нэрлэнэ. Хангай говийн дунд орших эл үзэсгэлэнт нууранд цагаан зарам буюу "пельд" мөн омоль загастай. Энэ нууранд лусын эзэгтэй хэмээн олонд алдаршсан Дулмаа гуай 1982 онд Цагаан зармын 100 сая, омолийн нэг сая авгалдай авчирч тавьж байсан бөгөөд 1990 оноос эхлэн загасаа барьж ашиглах болсон байна.
Нуурын урд эрэгт хүүхдийн гэж нэрлэгдсэн овоо байна. Энэ овоог жил бүрийн хүүхдийн баяраар тахиж хүүхдүүдийг баярлуулдаг гэнэ. Энэ овоо руу сүүлийн жилүүдэд үр хүүхэдтэй болохыг хүссэн хүмүүс ирж мөргөж гуйдаг тухай нутгийнхан хэлж байлаа.
Монгол Алтайн нурууны ноён оргил Таван Богдын цаст уулсын зvvн ємнєд хажуугийн мєсєн голуудаас эх аван урсах Цагаан усны буюу /Аксу/, Хар Салаагийн голыг Ховд голын эх гэж газарзүйчид, судлаачид vздэг. Ховд гол нь эхэн хэсэгтээ тэвшин хэлбэрийн хөдий дундуур эртний мөсдөлийн морены хурдасанд хаагдаж тогтсон Хотон, Хурган нууруудыг дайран Монгол Алтайн уулсын мөнх цаст оргилуудаас эх аван урсах Цагаан, Сагсай, Согоо, Бөхмөрөн, Өвдөг, Шивэр, Буянт зэрэг олон гол горхийг нийлvvлсээр их нууруудын хотгорын Хар-Ус нуурт цутгана. Ховд голын урт 516 км, ус цуглуулах талбай нь 58000 хавт.дєр.км байдаг.
Монгол Алтайн нурууны томоохон нуурууд болох Толбо, Тал, Даян, Хотон, Хурган, Ачит зэрэг нуурууд илvvдэл усаа Ховд голд нийлvvлдэг байна. Голын гульдиралын єргєн доошлох тутам нэмэгдэж 80-130 м болж 1,5-3 м-ийн гvн голын дагууд зонхилно. Урсгалын хурд нь голын эхэнд 2-3 метр секунд, голын адаг хэсэгт 1-2метр секунд хүрдэг. Иймдээ ч гол мөрдийн урсгалын хурдаар ангилсан ангиллын 4-р зэрэгт ордог томоохон гол юм. Ховд гол нь намар 10-р сард хөлдөж хавар 4-р сарын сүүлчээр бүрэн цэлмэнэ. Ховд гол нь хавар шар усны үерийн үеэр, мөн зун цагт олон хоногоор орох бороо, их уст аадар борооны үеэр үе үе үерлэдэг.
Ховд голын дагууд аяллаж байхад байгалийн сонин сайхан тогтоц, хүмүүсийн ахуй амьдралын өөр өөр онцлог хэв шинж, за мөн амьтан ургамал, түүн дотроо шувуудын амьдралын өвөрмөц хэв маягуудыг харж болно. Мөн АлтайТаван Богдоос эх аван урсах Цагаан гол Ховд голд нийлэх тэр агшин маш сонирхолтой байдаг. Цагаан гол хэмээх энэхүү сүүн өнгөтэй гол Ховд голд нийлснээр голын усны өнгө өөрчлөгдөж цайвар ногоон өнгөтэй болж байгаа нь сонин санагдаж байлаа. Та бүхэн мэдэх байхаа Баян-Өлгийн аймагт онгоцоор нисч ирэхэд Ховд гол дээрээс мушгиралдаж, тахирласан ногоон өнгөтэй байдгыг харсан байх.
Цаст Алтайн өндөр уулс, нарийн цавчим өндөр хавцалуудын дундуур туулан урсаж их нууруудын хотгорын тал хээр, говь хээрийн бүслүүрт орж ирэх нь үнэхээр өвөрмөц сэтгэгдлийг төрүүлдэг. Голын дагуудаа байгалийн үзэсгэлэнт олон сайхан газруудыг үзэхийн сацуу баруун монголын олон үндэстэн ястан түүн дотроо Алтайн урианхай, казах, дөрвөд, өөлд, мянгад ястны ахуй амьдралтай танилцаж тэдний амьдралын онцлог, ялгарах ахуйг өөрийн нүдээр танин мэдэх өргөн боломжийг олгодог юм байна.
Мэдээж Ховд гол нь эрт цагаас л Монгол нутагт амьдарч байсан нүүдэлчдийн амьдрал ахуйг нь тэтгэсээр ирсэн байдаг. Ховд голын хөндийгөөс Алтайн нуруунд эртний соёл иргэншилүүд үүсч бий болон хэрхэн амьдарч байсныг нь нотлох олон олон сонирхолтой олдворууд олддог.
Тэр дундаа сүүлийн үед археологчид, судлаачдын анхааралыг ихээхэн татаж байгаа хүрэл зэвсгийн сүүл төмөр зэвсгийн түрүү үед Монгол нутагт амьдарч байсан пазырык аймгуудын соёлыг хадгалсан олдворууд юм. Энэхүү пазырыкчууд Монголд Алтай нуруугаар голлон амьдарч байсан хагас нүүдэлчид бөгөөд тэдний бий болгосон соёл түүх нь эртний соёлт скифчүүдтэй эн зэрэгцэнэ. Үүнийг нь ч батлах олдворууд Монгол Алтай нуруунаас олдсоор байна.
Ховд голын хөндийгөөр аялж байхад мөн Түрэгийн үеийн хөшөө дурсгалуудыг олноор үзэж болно.
Ховд голын дагуух Хотон нуурын эрэг, Сагсай сум, Баян-өлгий аймгийн Баян нуур сумын нутаг, Шижигтийн хавцалын ойролцоо Түрэгийн үеийн ур хийц сайтай хөшөө дурсгал болон томоохон цогцолборуудыг үзэж харж болно. Энэ бүхнээс дүгнээд хэлэхэд Ховд гол нь бидний өвөг дээдсийн эртний түүх соёлыг мянга мянган жилийн тэртээгээс тээн урссаар ирсэн гайхамшигтай газруудын нэг юмаа гэхэд маргах хүн гарахгүй байхаа.
Ховд голын хөндийн үржил шит хөрсөнд хүмүүс эртнээс газар тариалан эрхэлж хүнсний ногоо тариалж ирсэн байдаг. Одоо ч энэ ажил үргэлжилж энэ нутгийнхан Баян-Өлгий, Ховд, Увс, Завхан аймгийнханыг хүнсний ногоогоор хангадаг юм байна. Үнэхээр Ховд аймгийн Эрдэнэбүрэн, Буянт, Мянгад сумдын нутгаар явж байхад томоохон ногоо тарианы талбайнууд харагдаж, тэнд хүмүүс олноороо ажиллаж байхтай таарч байлаа.
Бид энэ удаагийн аяллаараа зөвхөн Ховд гол түүний хөндийгөөр аяллаа хязгаарласангүй, Их нууруудын хотгорын Хар-Ус нуур, Хар нуур, Дөргөн нууруудаар мөн аялсан. Эдгээр нуурууд нь Төв азийн өндөрлөг, говь цөлийн бүсийн байгалийн хувирал өөрчлөлийн индикатор болж өгдгөөрөө онцлогтой. Үнэхээр л нууранд шувууд цугларч, зэгс шагшуурга шуугин байхад, нуурын эргээс төдий л холдоогүй байхад говь цөлийн хэв шинжийг хадгалсан байгалийн бүс бүслүүр эхэлж байдаг.
"Монголд уулын аялал хөгжих үү...эс хөгжих үү." цааш унших »
Монголын 9 гайхамшигт нэр дэвшсэн бүтээл болон үзэсгэлэнт газруудаас Шинжээчдийн олон нийтэд санал болгож буй 20 саналын жагсаалт

"Монголын 9 гайхамшигт нэр дэвшсэн бүтээл болон үзэсгэлэнт газрууд." цааш унших »
Монголын аялал жуулчлалын салбарынхан Монгол орныхоо 9 гайхамшигийг тодруулж байгаа юм байна. Энэхүү ажилд та бүхэн идэвхтэй оролцож эх орныхоо гайхамшигуудад саналаа нэмэрлээрэй. Та бүхэн саналаа http://www.travelmongolia.org/ сайтаар ороод өгөөрэй.
Монголын 9 гайхамшигт нэр дэвшиж буй гайхамшигуудыг дор оруулав. Мэдээллийг www.travelmongolia.org сайтнаас авав.
Байгалийн 9 гайхамшиг.
|
Баянзаг Улаан эрэг |
Хүний бүтээсээн 9 гайхамшиг
Казах түмний зан заншил, уламжлалуудаас эртнийх нь бүргэдээр ан хийх явдал. Энэ уламжлал төв Азид 6000 мянган жилийн өмнө үүссэн гэж үздэг. Казах түмний дунд бүргэдтэй холбоотой олон домог, хууч яриа бий. Анчин казах эрийг бүргэдгүйгээр төсөөлөхийн аргагүй болсон. Нилээд сүүлд бүргэдээр ан хийх явдал Европын улс оронд нэвтэрсэн. Италийн жуулчин Марко Пологийн тэмдэглэлд Алтайн хязгаарынхан бүргэдээр ан хийдэг хэмээн тэмдэглэгдэн үлджээ. Мөн XIII зууны үеийн хөлгөн судруудад Чингис хааны үед бүргэдээр ан хийдэг тухай тэмдэглэсэн байдаг.
"Баастын агуйд ирвэс үүрлэдэг." цааш унших »
Тасын төрөлд багтах ёл / Gypaetus barbatus/ хэмээх махчин шувуу нь Монгол Алтайн нуруу, Говь-Алтайн нуруу, Хангай нурууны 1500 - 3000 метрийн өндөрт, хад асга ихтэй, эгц цавчим хадан цохионуудад үүрээ засан амьдардаг. Ёлын далавч бүрэн дэлгэгдсэн үедээ 2.5-3 метр, нуруу нь хөхөвтөр шаргал, хэвлий болон толгой нь цайвар шаргал өнгөтэй, эрүүн доороо гялтганасан хялгасан сахалтай байдаг. Монголын жигүүртнээс хамгийн өндөрт нисдэг шувуу нь ёл юм. Ёл нь 7500 м өндөрт нисч чаддаг байна, ихэнх шувууд дунжаар 400 м орчим өндөрт нисдэг гэнэ.
Ёл шувуу нь эгц хадан хананы хүнхэнд мод бутны өгөршсөн мөчир, хялгас ноосоор үүрээ засч түүндээ жил бүр өндөглөдөг учраас үүр нь холоос цайран харагддаг.
Ёл нь 12-р сарын дундаас 2-р сарын дунд үеийн хооронд эвцэлд ихэвчлэн хоёр өндөг гаргаж, эрэгчинтэйгээ ээлжлэн 53-58 хоног дарж ангаахай болгон тэжээнэ. Ангаахай болсоноос хойш 106-130 хоноод нисч сурна. Ангаахай нь намар есөн сар гэхэд бие гүйцэж үнсэн хөх зүстэй болно.

Ёл нь амьтдын сэг, ясыг идэж, євчин тахал дэлгэрэхээс сэргийлэн, байгаль дэлхийг цэвэрлэдэг учраас ашигтай шувуу юм. Ёл нь мал амьтдын чөмөгний ясанд ихээхэн дуртай, чөмөгний ясаа өндөрт авч нисэн хад руу унаган хагалж чөмөгийг нь иддэг. Ёл шувуу нь Монгол улсын улаан номд орсон дархан цаазтай ховор шувуу.

Ёлын үүр - Өмнөговь аймаг Зүүн Сайхан уулын Ташуу Улаан гэдэг газарт - 2009 - 02 - 05 нд

